“ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ” ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਦਿੱਤੇ, ਥਾਵਾਂ ਬਦਲੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ, ਭਾਵਨਾਤਮਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਹੇਠ ਦੱਬ ਗਿਆ । “ਏ.ਏ.” ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਚੋਂ ਉਭਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ । ਲੋਕਾਂ, ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੈਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੰਗ ਸਕਦਾ ਹਾਂ । ਜਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਏ.ਏ. ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਕਦਮ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਪੀੜ ਚੋਂ ਉਭਰਨ ਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਇਸ ਤੋਂ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੋਹਫਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਣ । ਜਿਵੇਂ ਬਿੱਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕੁੱਝ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਹਫਾ ਸਮਝ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੱਬ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ।